Przejdź do treści

Kłopoty ze snem? Jak zapewnić kilkulatkowi długi, spokojny sen?

Udostępnij:

Sen jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania. Zapotrzebowanie każdego człowieka na sen jest inne, więc jest to temat bardzo indywidualny. Zależy od wieku  innych czynników.

Dlaczego sen dla dziecka jest ważny?

Dlaczego sen dla dziecka jest ważny?


Jak wiadomo, sen relaksuje ciało, umysł i pozwala się zregenerować. Odpowiednio długi sen ułatwia koncentrację. Dla małych dzieci jest on szczególnie ważny. Podczas snu wydzielana jest serotonina, noradrenalina, dopamina i acetylocholina. Te neuroprzekaźniki są odpowiedzialne kolejno za: nastrój, siłę, pozytywne uczucia oraz pamięć.

Podczas snu wydziela się również hormon odpowiedzialny za wzrost. Sen wpływa pozytywnie na układ odpornościowy dziecka, dzięki czemu jest ono mniej podatne na różne infekcje i choroby.

Sen jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania. Relaksuje ciało, umysł i pozwala się zregenerować.

Rodzaje zaburzeń snu u dziecka i ich przyczyny

Dzieci zmagają się z różnymi problemami ze snem. Można je podzielić na trzy kategorie – dyssomnie, parasomnie oraz zaburzenia natury medyczno-psychiatrycznej.

Dyssomnia to zaburzenie ilości, czasu oraz jakości snu. Do najbardziej popularnych dyssomni można zaliczyć hipersomnię, czyli nadmierną senność oraz insomnię, czyli bezsenność. Przyczynami bezsenności bardzo często są problemy emocjonalne. Mogą być one związane z sytuacją rodzinną lub szkołą.

Złe nawyki również mogą przyczyniać się do bezsenności. Do takich możemy zaliczyć spożywanie ciężkostrawnych posiłków czy picie napojów gazowanych zawierających kofeinę. Należy zadbać o to, by dziecko nie było zestresowane ani spięte. Dobrym rozwiązaniem będzie spacer na świeżym powietrzu, spokojna rozmowa oraz wyciszenie przed snem.

Poza tym występuje również bezdech senny. To zaburzenie występuje u 3% dzieci. Polega ono na przerwach w oddychaniu poprzez zablokowanie przepływu powietrza. Przyczyną jest przerost migdałka gardłowego, którego wycięcie przyniesie ulgę. Ponadto występują również takie dyssomnie, jak zespół niespokojnych nóg czy narkolepsja, czyli ataki cechujące się obniżeniem napięcia mięśni.

Parasomnia to problem, który pojawia się, kiedy dziecko zaśnie. Do najbardziej popularnych zalicza się lunatyzm, inaczej nazywany somnambulizmem. To zaburzenie świadczy o niedojrzałości układu nerwowego i polega na nieświadomym chodzeniu i wykonywaniu różnych czynności podczas snu.

Jednym z problemów są również lęki nocne. Cierpią na nie najczęściej dzieci w wieku 3–12 lat.  Lęki nocne sprawiają, że dziecko budzi się z krzykiem i jest roztrzęsione. Może również nie poznawać swoich rodziców. Powodem może być stres, napięcie lub brak odpowiedniej ilości odpoczynku.

Należy zadbać o to, aby dziecko nie chodziło spać zbyt późno i było wypoczęte. Ważne jest otoczenie – w pokoju, w którym śpi dziecko, można zostawić zapaloną lampkę i schować wszelkie niepotrzebne rzeczy. Inne parasomnie to na przykład mówienie przez sen, moczenie nocne czy burksizm (zgrzytanie zębami).

Do zaburzeń snu natury medyczno-psychiatrycznej należą ADHD (zespół nadpobudliwości ruchowej), upośledzenie umysłowe, zespół Downa lub Tourette’a, astma, padaczka czy zaburzenia lękowe. 

Jak długo powinno się spać?

Jak długo powinno się spać?


National Sleep Foundation (NSF) (amerykańska organizacja non profit, zajmująca się problemami ze snem i edukacją w tej dziedzinie) opracowała nowe zalecenia dotyczące tego, ile powinno się spać:

  • do 3. miesiąca życia – 14–17 godzin,
  • od 4. do 11. miesiąca życia – 12–15 godzin,
  • od roku do 2 lat – 11–14 godzin,
  • od 3 do 5 lat – 10–13 godzin,
  • od 6 do 13 lat – 9–11 godzin,
  • od 14 do 17 lat – 8–10 godzin,
  • od 18 do 25 lat – 7–9 godzin,
  • od 26 do 64 lat – 7–9 godzin,
  • 65 lat i więcej – 7–8 godzin.

Zdrowie dziecka jest bardzo ważne, dlatego należy zadbać o długi, spokojny sen, który pozwoli na regenerację maluchów, a dzięki czemu będą miały one otwarte umysły na zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności.

Udostępnij:

Miłośniczka wszelkiej aktywności domowej. Żona idealna (przynajmniej tak twierdzi jej mąż).

Kocha nieskomplikowane przepisy i proste smaki. Jak sama mówi, realizuje się wymyślając nowe koktajle owocowo-warzywne. Wyznawczyni zasady, że uśmiech otwiera wszystkich i wszystko (z wyjątkiem puszki fasolki!).